نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 392528
 بازدید امروز : 59
 کل بازدید : 723924
 بازدیدکنندگان آنلاين : 15
 زمان بازدید : 0.9531
اخبار > بزرگداشت فردوسی در ترکمنستان


  چاپ        ارسال به دوست

بزرگداشت فردوسی در ترکمنستان

نشست بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی به همت رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در عشق آباد ترکمنستان با حضور رایزن فرهنگی و جمعی از محققان و معلمان و فارسی آموزان برگزار شد.

در آغاز نشست کلپپی از ابیات آغازین شاهنامه پخش شد سپس دکتر ابوالقاسمی، رایزن فرهنگی کشورمان ضمن خیر مقدم و ابراز خوشحالی از حضور دوستداران و علاقمندان به شعر و ادبیات گفت: فردوسی حق بسیار بزرگی به عجم دارد؛ کسی که در آن زمان می آید و با سرودن شعرها و داستانهای اساسی، روح ملیت و هویت فرهنگی این جوامع را برمی گرداند. فردوسی متعلق به ایران نیست. متعلق به افغانستان نیست. متعلق به ترکمنستان و تاجیکستان و متعلق به هیچ کدام از این جوامع نیست. به همه کشورها تعلق دارد.  فردوسی در واقع پدر معنوی و پدر شعر فارسی است. کسی است که نه تنها توانست زبان فارسی را احیا کند بلکه توانست فرهنگ کهن فارسی را نیز زنده نگه دارد.

ایشان با اشاره به خرد در اشعار فردوسی تصریح کرد: فردوسی واژه «خرد» را با مفاهیم متفاوت در بیش از هفتصد و بیست و پنج بیت و از واژه ترکیبی «خردمند» در بیش از سیصد و هشتاد بیت به کار  برده است.

وی با خوانش «نخست آفرینش خرد را شناس/ نگهبان جان است و آن را سه پاس» افزود: فردوسی کلام خود را بنام «خداوند جان و خرد» شروع می کند زیرا اعتقاد دارد که نخست آفرینش توسط یزدان پاک، خرد بوده است؛ و به همین دلیل است که در شاهنامه خود، وصف خرد می کند و شاهنامه را محل رمزگشایی از خرد می داند؛. زیرا خرد را بهترین چیزی می شمارد که ایزد به انسان عطا نموده است.

ایشان گفت: فردوسی خرد را چشم جان می داند؛ چون انسان به واسطه آن توانایی گذران زندگی در این جهان و سپردن راه، در آن جهان را پیدا می کند.

                                             خرد چشم جانست چون بنگری     تو بی چشم جان آن جهان نسپری

رایزن فرهنگی ادامه داد: براساس اندیشه او، خرد راهنمای انسان است. انسان با خرد، اهل مدارا و شکیبایی است و بر اثر هر رویداد یا شنیدن هر گفتاری خشمگین نمی شود و می داند پیروزی با کسی است که بردبار است و خرد را مد نظر قرار می دهد؛ زیرا هر فرد باخردی می داند که بد و نیک روزگار گذرا است و دوامی ندارد.

 دکتر ابوالقاسمی عنوان کرد: حکیم توس می داند که خرد در کار و امور روزانه انسان نیز کاربرد های زیادی می تواند داشته باشد. کسی که خرد را مبنای کار خود قرار میدهد در کارهای خود تیزی و شتاب ندارد و از طرفی با سستی و کاهلی مقابله می کند.

ایشان تاکید کرد: انسان با خرد، اهل فرهنگ است و با استفاده درست از خرد، مراقب گفتار و کردارهای خود نیز هست؛ همچنین انسان باخرد ، از بازی های روزگار از میدان به درنمی رود و ناشکیبا و بی منطق نمی گردد و سعی می کند با مصائب روزگار بسازد و خود را تطبیق دهد. افراد خردمند می دانند که بد و نیک جهان امری گذرا و موقتی است؛ جهان چون باد بر ما خواهد گذشت و شرایط دنیا برای همه حالت گذران دارد. برای افراد قوی و ضعیف به صورت یکسان پیش می رود و امور جهان برای هیچ کس حالت ثابتی ندارد  و هر کس که صاحب خرد است از امور گذرا و موقتی ناراحت و آزرده خاطر نمی گردد.

وی در جمع بندی مطالب خود با اشاره به مطلع «خرد، بهتر از هرچه ايزد بداد» که پیر توس در ارزیابی خود درباره خرد به این نتیجه نهایی می رسد، گفت: این یک مانیفست است!. یعنی از این منظر انسان برتر و بهتر کسی است که خردمند باشد، در این واژه مرز جغرافیایی و سیاسی نیست، شاه و غیر شاه مطرح نیست، دوست و دشمن هم مطرح نیست. به همین سبب دوست کسی است که خردمند باشد و بس! چه ایرانی چه تورانی. دوست همان واژه پرگستره ای است که انسان نامیده می شود. پژواک صدای فردوسی است از قرن چهارم که در قرن هفتم در زبان مولوی جاری می گردد: «کز دیو دد ملولم و انسانم آرزوست». دوست همان انسان است یعنی خردورز و خردمند.

در ادامه برنامه دکتر شمس، دبیر مجتمع آموزشی سفارت ج..ا.ایران در ترکمنستان با اشاره به شخصیت و جایگاه رفیع حکیم ابوالقاسم فردوسی گفت: فردوسی از نظر بسیاری از علما یکی از چهار رکن ادبیات فارسی است. در ادبیات پارسی یا فارسی که 25 اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی و روز پاسداشت زبان فارسی هم است، فقط 5 شاعر هستند که در واقع پیشوند حکیم بر آنها داده شده که یکی از آنها حکیم ابوالقاسم فردوسی است.

ایشان افزود: فردوسی بزرگترین حماسه سرای ایران و یکی از بزرگترین حماسه سرایان جهان است و شاهکار او شاهنامه است. در زمانی که فردوسی زندگی می کرده است، شاهنامه نویسی رسم بوده است. همچنان که ما قبل از شاهنامه فردوسی هم ، شاهنامه اسدی طوسی را داشتیم که فردوسی از آن بسیار تاثیر پذیرفته است.

دکتر شمس تصریح کرد: فردوسی با سرایش شاهنامه تلاش می کند حلقه اتصال زبان فارسی پهلوی قدیم با دنیای جدید باشد. بنابراین یکی از روحیه اصلی فردوسی همین نوشتن شاهنامه بود تا واقعا زبان فارسی را احیا کند.

در این نشست تعداد 8 نفر از دوستداران شعر و ادبیات فارسی مقالات خود را در زمینه فکر و اندیشه و آثار حکیم توس ارايه و فارسي آموزان شعرخوانی کردند.

 


١٢:٣٠ - 1397/02/31    /    شماره : ٧٠٦٠١٤    /    تعداد نمایش : ٩٧


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر: